روزی که باران آمد

شازده هومان بیست ماهه شد امروز ششمین روزیه که پسرم پاک پاک آخه شیر خوردن ترک کرده . پسرم حالا دیگه مردی شده خیلی کلمات رو میتونه بگه و اگه نتونست حتما یه جوری منظورشو بهمون میفهمونه خیلی مهربونه و خواهرشو خیلی دوست داره از دستاش خوب استفاده میکنه و دیگه از حالت نی نی در اومده و خیلی چیزای دیگه که الان یادم نمیاد در فرصت مناسب اضافه میکنم سیب : جیب یا دیب آقا : آگا باران (خواهرش ) : آدا یا گاهی بهش میگه با شیر : جیر ماشین : هن من : مه پا : با پا : پاشو بیا دودوخ : جوجوک (منظور کل پرندگان ) ایندا : اینجا دیپ : سیب کلا میوه هاب : خواب داخ : چون بهش گفتم چایی داغ یا ج...

دخترکم امسال 4 مهر به یاری خدا پیش دبستانی دو یا همون آمادگی رو شروع کرد . خدا رو شکر خوابش تنظیم شده و خیلی منظم تر و قانونمندتر شده خوشحالم که تو آزمون ورودی این مدرسه (مدرسه سیدالشهدا ) که یکی از مدارس خوب یزد هست قبول شد تا به حال که خیلی از عملکرد مدرسه راضی بودیم . اینم عکس های اولین روز مدرسه کلاس باران اسمش گل نیلوفر و خانم لبافی معلمشون هستن خوندن حروف الفبا رو بهشون یاد میدن بزودی به حرف ب میرسن که هم اول اسم باران هم اول فامیلیش   ...

بهار زندگی من  ، دخترم شیش ساله شد. دخترکم بهترینها رو برات آرزو داریم یه کیک کوچولو و یه تولد کوچولو 5 نفره به همراه شازده هومان فوت کردن شمع با کمک هومان پی نوشت : لنز دوربین کمی کثیف بود عکسا تار شده ...

دخترکم باران اینروزها شرمنده ام از اینکه انقدر مادرتو درک میکنی که انقدر بزرگوارانه کنارمی و کودکی هایت رو به گرفتاری های مادر میبخشی .            

بزودی در این مکان تصویر مشاهده میشود

تو این پست عکسهای جامانده از چند ماه اخیر رو میزارم توقف کوتاه در کاشان در راه بازگشت از شمال شیرینکاریهای شازده هومان باران و هومان بدنبال برف در روستاهای اطراف یزد یه روز باران ازم پرسید مامان چه گلهایی دوست داری منم گفتم نرگس و مریم و شیپوری سفید و رز بخاطر کار خوبی که انجام داده بودم با باباش رفت و برام این دسته گل رو خرید گرچه ساده  پیچیده شد و هول  هولکی خریده شده ولی یکی از با ارزش ترین دسته گلهایه که هدیه گرفتم نکته : گل سبزه که نمیدونم اسمش چیه رو برا خودش خریده بود  پسرک تو این مدت نشستن یاد گرفت تو هفت ماهگی هشت ماه...

پسرکم به هر جان کندنی هست خودشو به کنار پنجره (پنجره ای که هنوز نمیتونه از شیشه ش پایین رو نگاه کنه   چون قدش تا لب تاقچه پنجره است ) آپارتمان میرسونه و به تماشای رقص دونه های ریز برف میشینه به زبون خودش میگه اده , گو , بوف و .... من در دل میگم پسرکم روزی میرسه که کنارم بشینی و از پنجره ی اتاق گرمت به رد پاهای خودت و خواهرت توی حیاط خیره بشیم و به من آدم برفی دست سازتون که با شال و کلاهت از سرمای زمستون محافظت شده رو نشون میدی و میگی مامان آدم برفیمون قشنگ شده  نکته : پسرک رو چند وقت پیش کچل کردیم بلکه تارهای موش زخیم تر بشه ...